Column Joop de Keijzer: ‘Na een stevige fietstocht vorige week stapte ik opeens krimpend van de pijn in de liesstreek van mijn fiets’

Lentekriebels

Het is begin maart, eigenlijk nog iets te vroeg voor al die uitbundige voorbodes van de lente. Lange rijen voor de ijssalon van Jeroen ‘Vitelli’ van Doorn, veel bootbewoners in de Eemhaven op het dek in de zon met een drankje, de bloemknoppen van de magnolia in de voortuin staan op knappen, bijen komen massaal af op de vol in bloei staande skimmia struik, een citroenvlinder is wanhopig op zoek naar nectar maar waar zijn de bloemen waar hij naar op zoek is?

Vergeet bijna om die schattige bloembedjes en perkjes met kleurrijke narcissen, tulpen en krokussen te noemen, overal verspreid in de wijken en op de Stadsring.

Word elke morgen bij zonsopgang zachtjes gewekt door de prachtige zang van een merel, overal zingen en fluiten vogels waarvan we nu weten hoe ze heten en hoe ze eruit zien als we een speciale app downloaden. Het winterkoninkje, roodborstje, pimpel en koolmees, vink en heggemus zijn al gespot door ‘ornitholoog’ mevrouw De Keijzer.

Een hitsige houtduif gooit alles in de strijd om een duivinnetje te verleiden. De vogelhuisjes worden geïnspecteerd en druk bezocht, de vele huismussen kibbelen in de uitlopende klimhortensia en atletiekfenomeen Femke Bol bloeit als nooit tevoren en is ook aan het uitlopen. (op de concurrentie).

Maar uw stukkiesschrijver, effe geveld, ligt in de week van de lentekriebels met een klein beetje radioactieve vloeistof in zijn lijf onder een botscan ook wel skeletscintigrafie genoemd. Na een stevige fietstocht vorige week stapte ik opeens krimpend van de pijn in de liesstreek van mijn fiets. Ogenblikkelijk Meander Medisch Centrum, afdeling oncologie, gebeld waar ik door tussenkomst van arts Jara Baas, vrijwel direct een afspraak kon maken. Ook adviseerde de schat om toch echt pijnstiller ibuprofen te gaan gebruiken ook al gruwel ik van medicijnen in mijn lijf maar wat heeft dat geholpen! 

De prachtige houten wandelstok die mijn jongste zoon speciaal voor mij had gemaakt bleef ongebruikt in een hoek van de kamer. Loop, zit en sta nu vrijwel pijnvrij op. Ze schreef ook een spoedbriefje uit op zo snel mogelijke bloed te laten prikken want vijf dagen later kreeg ik al de oproep voor de scan. Het bloedprikken was zoals altijd een fluitje van een cent. Meld mij bij de balie waar een opgewekte Mariëlle mij het nummertje overhandigd, kan direct doorlopen naar priklocatie 1 waar verpleegkundige Sebina vakkundig een buisje keijzerlijk bloed afneemt. 

En zo lag ik gisteren dus onder het scanapparaat nadat ik eerder die morgen eerst een infuus kreeg toegediend door alleraardigste laborante Maaike. Kon hierna een paar uur naar huis en meld mij later in de middag weer aan de balie bij de afdeling Radiologie en Nucleaire Geneeskunde. Vrijdagmorgen heb ik een afspraak bij ‘Hemus Hero’, internist Geert Cirkel voor de uitslag van de scan en foto’s.
Duimen op een goede afloop!  

Joop de Keijzer  

Laborante Bianca Jager heeft Joop warm ingepakt voor de scan. (Foto: Maaike Postma) 

Meer columns van Joop de Keijzer vind je hier.