Pleegouder Irene: “Je moet wel een beetje lef hebben om pleegouder te worden”

Een groot aantal organisaties die zich inzetten voor de zorg voor kinderen en jongeren organiseren een Inspiratieavond voor de regio Eemland. Onder het thema; ‘Help een kind zo thuis mogelijk opgroeien’, worden de mogelijkheden belicht die er zijn om voor kinderen en jongeren het verschil te maken. De avond is woensdag 7 oktober, 19.30 uur in de locatie van indebuurt033 – Basicweg 24 Amersfoort.  Een van die mogelijkheden is het pleegzorg; pleegmoeder Irene vertelt hoe en waarom zij pleegouder is geworden en wat zij doet voor pleegdochter Lisa.   

Het goede moment om met pleegzorg te starten komt niet vanzelf. Het komt nooit 100% uit, er is nooit 100% ruimte. Maar op een gegeven moment voel je wel dat je er klaar voor bent, om het avontuur aan te gaan. Dat je lef hebt. Ik liet me informeren, meldde me aan voor medische pleegzorg en doorliep het voorbereidingstraject. Bij elke fase ontdek je vanzelf of je op het goede spoor zit of niet. Voor mij was en bleef het een JA.

De JA kreeg al gauw een naam: Lisa. Ik wist al in de zwangerschap dat ze kwam, dus ik had de tijd me voor te bereiden. Tegelijk heb ik de pijn gevoeld van haar ouders die dus al in de zwangerschap wisten dat ze na de geboorte hun kind zouden kwijtraken. Au. Twee uur na haar geboorte heb ik haar op mijn borst gekregen en niet meer los hoeven laten

Mooi en moeilijk, moeilijk en mooi
Ik doe het alleen, zonder partner, en moet dus ook voor inkomen zorgen, de hypotheek betalen, er voor de andere kinderen zijn en het huishouden bestieren. Soms denk ik wel eens “je bent gek Irene”, maar dan lach ik om mezelf want dat klopt: ik ben een beetje gek en dat bevalt me en wil ik graag zo houden want ik word er gelukkig van.

Toen ik zo’n 6 jaar geleden aan pleegzorg begon, was het mijn plan om na een jaar een tweede pleegkind op te nemen; anders was Lisa zo alleen. Maar ten eerste: dat kan écht niet naast de intensieve medische zorg  die Lisa nodig heeft en ten tweede: Lisa is helemaal niet alleen. Ik kon me van tevoren niet voorstellen hoe volwaardig en eigen een pleeggezinslid is, maar ze is volledig eigen en onderdeel van ons gezin. Geen verschil met mijn biologische kinderen, écht geen verschil.

Oproep aan de lezers!

Pleegzorg heeft mij een extra luikje liefde in mijn hart gebracht. Het haalt het allerbeste in mijn menselijke en medische skills naar boven. Ook als je alleenstaand bent of in een klein scheef huisje woont -zoals ik-, ben je een waardevolle pleegouder. Ook als je alleen een weekend of een vakantie pleegouder wilt zijn, hebben we je nodig! Ook als je pas 21 bent of al 75. Meestal hebben kinderen alleen een thuis, veiligheid, liefde, aandacht en voorspelbaarheid nodig. Dat heb je in je, daar hoef je niet voor opgeleid te zijn. En tot slot: wacht niet tot het moment dat het vanzelf in je leven past; dat moment komt nooit. Als je het gevoel hebt dat je er voor open staat, en je bent bereid ruimte te maken in je leven: dan ben je er klaar voor! Je bent al goed genoeg en je bent nodig.