Marnix vertelt over zijn werk als 112-fotograaf: ‘Ik kijk meer over mijn schouder dan voorheen’’

AMERSFOORT Al tien jaar staat Marnix (25) met zijn camera klaar bij branden en ongelukken in de regio. Wat begon als een hobby groeide uit tot zijn bedrijf MxM Visuals. Toch voelt dat werk tegenwoordig anders dan vroeger. „Ik kijk meer over mijn schouder dan voorheen.”

door Peter Pos

Sinds 2020 heeft Marnix een officiële politieperskaart. „Mijn bedrijf en de contacten die ik heb, heb ik helemaal zelf moeten opbouwen”, zegt hij. „Je kan niet zomaar aan die kaart komen. Je moet opdrachtgevers hebben en kunnen aantonen wat je doet.”

Zijn fascinatie voor het vak begon al veel eerder. ,,Mijn vader werkte bij de brandweer en als kind fietste ik regelmatig met broodjes naar de kazerne. Dan kreeg ik een rondleiding, dat vond ik prachtig. Veel van die brandweermannen zie ik nu nog steeds, maar dan tijdens incidenten.”

Vanaf zijn achttiende werd het serieuzer. Eerst werkte hij voor een persbureau, later steeds vaker zelfstandig in opdracht van media. Inmiddels staan zijn telefoon en pieper dag en nacht aan. Als er ergens brand is, een ongeluk gebeurt of een grote politieactie gaande is, is de kans groot dat Marnix eraan komt rijden.

STRENGE VOORWAARDEN

Daarbij helpt ook de Landelijke Politieperskaart die hij sinds 2020 bezit. „Met die kaart mag ik foto’s en videobeelden maken in met rood/wit lint afgezette gebieden, op snelwegen of bij demonstraties. Aan die kaart zitten strenge voorwaarden. Je krijgt hem alleen als je kunt aantonen dat je professioneel werkt, dat je hem écht nodig hebt voor je werk en dat je voor verschillende opdrachtgevers actief bent.”

Je kunt beter een professionele fotograaf hebben die zorgvuldig vastlegt wat er gebeurt dan een omstander die met zijn telefoon filmt en het zonder context online zet

„Wij doen ook maar ons werk”, legt hij uit. „Je kunt beter een professionele fotograaf hebben die zorgvuldig vastlegt wat er gebeurt dan een omstander die met zijn telefoon filmt en het zonder context online zet. Dat zorgt alleen maar voor onrust en ramptoerisme.”  

Daarom werkt hij altijd met duidelijke grenzen. „Als iemand op een brancard de ambulance in gaat, richt ik mijn camera nooit op het gezicht. Ik leg hem laag op de grond en fotografeer omhoog, zodat iemand onherkenbaar blijft. Beelden waar veel leed op te zien is kunnen goed verkopen, maar juist daarom moet je er respectvol mee omgaan.”

MAATSCHAPPELIJK BELANG

Hij benadrukt het maatschappelijke belang van zijn werk. „Zonder ons weten mensen niet wat er buiten in de wereld gebeurt. Soms helpt beeld ook echt iets veranderen. Bij gevaarlijke kruispunten of plekken waar vaak ongelukken gebeuren worden mijn foto’s gebruikt voor onderzoek naar verkeersveiligheid.”  

Vier beelden van Marnix uit de afgelopen jaren. De brand in Soesterberg en het dodelijke ongeluk op de Stadsring maakten veel indruk op hem - MxM Visuals

Marnix herinnert zich de brand in Soesterberg nog goed. De brand begon in een garagebox en sloeg snel door naar de woonboulevard. „De hitte van het vuur voelde je de hele avond en nacht, koud had ik het in ieder geval niet”, zegt hij. Enorme zwarte rookwolken trokken over de omgeving, terwijl brandweerkorpsen uit de hele regio uitrukten om het vuur onder controle te krijgen. „Dat zijn momenten die je niet snel vergeet.”

Dat zijn momenten die je niet snel vergeet

Ook het zware ongeval op de Stadsring in 2024, waarbij drie jongens om het leven kwamen, blijft hem bij. „Dat zijn plekken die je niet vergeet. Elke keer als je erlangs rijdt, zie je in één flits weer wat er gebeurde.”

Naast zijn 112-werk doet Marnix opdrachten voor bedrijven, overheden, evenementenorganisaties en media. Toch blijft vooral het 112-werk bijzonder door het maatschappelijke belang. „Ik word met regelmaat benaderd door slachtoffers of familieleden. Mijn beelden helpen hen soms bij verwerking, en zelfs bij rechtszaken.”

Ook hulpdiensten maken geregeld gebruik van zijn foto’s. „Ik ben altijd eerder ter plaatse dan de Forensische Opsporing Verkeer. Zij worden pas opgeroepen als duidelijk is dat er onderzoek nodig is, en op dat moment heb ik mijn eerste foto’s en videobeelden al gemaakt. Mijn beelden laten de situatie zien zoals die écht was, voordat er iets verplaatst of vernietigd raakt. Daarom vragen ze mijn materiaal regelmatig op.”

DUIDELIJKE VERANDERING

De afgelopen jaren merkte hij een duidelijke verandering in de sfeer op straat. „Sinds corona is er een knop omgezet. Mensen worden sneller boos, agressiever. Het is niet altijd meer met woorden op te lossen.” Hij ziet zowel verbale als non-verbale agressie. „Ook bij collega’s en vrienden die in het vak zitten.” Dat heeft invloed op hoe hij zijn werk doet. „Ik kijk meer over mijn schouder dan voorheen.”

Om zijn veiligheid te vergroten draagt hij al enkele jaren standaard een bodycam. Die staat altijd stand-by en begint met één druk op de knop direct met opnemen. „Dat geeft een veiliger gevoel. Mensen gedragen zich vaak netter als ze weten dat ze worden opgenomen. En als er toch iets gebeurt helpt het bij een aangifte.”

Op advies van PersVeilig draagt hij naast een bodycam een noodknop. „Die stuurt een stil alarm naar een meldkamer die direct kan meeluisteren en mijn locatie doorgeeft aan de politie. Als er een dreiging is komen ze met een heel arsenaal ter plaatse.”  

BEDREIGINGEN

Toch blijft hij te maken krijgen met bedreigingen. „Als ik word uitgescholden, bedreigd of online dreigberichten krijg, maak ik altijd een melding bij PersVeilig. Zij houden precies bij wat fotografen tegenwoordig meemaken en kunnen achteraf helpen. Dat geeft het gevoel dat je er niet alleen voor staat.”

Zijn werk brengt ook momenten met zich mee die indruk maken. „Je ziet soms heftige dingen, dat hoort bij het vak”, zegt hij. „Ik heb er zelf geen last van, maar ik ben me er wel altijd van bewust wat er gebeurt en wat ik vastleg. Je blijft mens, ook al kun je professioneel schakelen.”

Lees ook

Politie zoekt getuigen ongeval Stadsring waarbij drie jonge mannen omkwamen

 

Drie jonge jongens overleden, dat vergeet je nooit meer. Als je daar later langsrijdt zie je het weer even voor je

Voor hem blijft het ongeval van 30 september 2024 het meest aangrijpend. „Drie jonge jongens overleden, dat vergeet je nooit meer. Als je daar later langsrijdt zie je het weer even voor je.”

Tot slot kijkt hij vooruit. Ondanks alles wat hij meemaakt, twijfelt hij niet aan het werk dat hij doet. „Het blijft bijzonder. Het onverwachte, het nieuws, maar vooral: er zijn op het moment dat het ertoe doet. Dat geeft voldoening. Ik probeer altijd met respect en rust te werken, ook als dat geen spectaculaire foto oplevert. Uiteindelijk gaat het erom dat mensen goed geïnformeerd worden en dat we laten zien wat er écht gebeurt. Dat is precies waarom ik dit blijf doen.”

Al tien jaar staat Marnix (25) met zijn camera klaar bij branden en ongelukken in de regio. Wat begon als een hobby groeide uit tot zijn bedrijf MxM Visuals. Toch voelt dat werk tegenwoordig anders dan vroeger. „Ik kijk meer over mijn schouder dan voorheen.”