Rouwen en vieren bij toren; ‘Een plek waar je mag zijn met je verdriet’

AMERSFOORT Aan de voet van de Onze Lieve Vrouwetoren, aan de kant van de Westsingel, staat van 14 tot 28 december de kas van Rouwen en Vieren Amersfoort. Initiatiefnemer van het eerste uur is Amber Arlar.  

door Wiebe Goslinga

Arlar, verlies- en rouwtherapeut in Amersfoort en ondernemer in de rouwzorg, vertelt enthousiast over haar eerste kennismaking met Rouwen en Vieren, in 2021 in Amsterdam. Wat ze daar zag en beleefde, dat wilde ze graag ook naar Amersfoort brengen. En niet alleen naar onze stad. Als landelijk coördinator is ze nu betrokken bij 24 plekken in Nederland waar dit jaar een Rouwen en Vieren-kas zal staan.

ONDERDEEL VAN HEEL VEEL LEVENS 

,,Anders dan misschien in kerken, die niet altijd open zijn, hebben we eigenlijk geen plekken in het publieke domein voor rouw. Terwijl rouw toch onderdeel is van heel veel levens. Als we de rouw zoveel mogelijk weghouden, ontstaat er ook geen ruimte voor dit verdriet. Wat is het dus mooi om zo’n plek midden in de stad te hebben waar ruimte is voor rouw. Waar je even kunt vertragen, mag zijn met je verdriet. Midden in de stad, zodat je er zomaar tegenaan kunt lopen, zoals verdriet je ook zomaar kan overvallen.”

Heeft de organisatie bewust gekozen voor deze dagen rond kerst? Arlar: ,,Veel mensen in rouw ervaren de feestdagen als extra eenzaam. Wat zou het dus mooi zijn als zij, ook op en rond de kerstdagen, naar zo’n plek in de stad kunnen gaan, waar ze mogen zijn met hun verdriet, hun verhaal. Een kaars kunnen aansteken, in stilte iets kunnen schrijven in het gastenboek of een herinneringslint kunnen beschrijven en ophangen. Waar de één een luisterend oor vindt, de ander een stille schouder. Of gewoon even in die fijne bedding van de kas te zitten in eigen gedachten.”

Rouwen én vieren? ,,Ja”, zegt Arlar, ,,dat wat je mist, heb je ook liefgehad. Rouw is de erkenning van verlies en pijn, vieren een manier om herinneringen en liefde levend te houden. En bij rouwen denken we meestal aan verlies door de dood, maar er is ook rouw en verdriet bij het verliezen van een baan of een partner. Ook daar is uiteraard ruimte voor in de kas.”

Het project wordt mogelijk gemaakt door de vele donateurs en sponsoren vanuit de (binnen)stad. En door de zestig vrijwilligers, die de kas tijdens de openingstijden, iedere dag van 11.00 uur tot 20.00 uur, bemensen. ,,Het is veel werk om dit alles rond te krijgen, maar ook hartverwarmend om zo de betrokkenheid van zoveel mensen te ervaren.”

Afgelopen jaar kwamen er zo’n tweeduizend bezoekers de kas binnen. Er zijn altijd twee vrijwilligers aanwezig om te verwelkomen en de weg te wijzen. Op verzoek kan de kas ook buiten de reguliere openingstijden worden geopend voor een schoolklas, vriendengroep of familie. Om samen stil te staan.