Jeannette deelt verhaal over vrouwenmoord: ‘Alsof we in een slechte film terechtkwamen’

AMERSFOORT Veel mensen zagen de grote fotowanden al staan en bleven er stilstaan. Op het Eemplein in Amersfoort is tot 5 augustus een tentoonstelling te zien over femicide. In dertien portretten worden vrouwen herdacht die om het leven kwamen door gender gerelateerd geweld. De expositie trekt veel bekijks en nodigt uit tot gesprek. ,,Dit is nog maar het topje van de ijsberg”, zegt Jeannette. Haar dochter Sophie (24) uit Amersfoort werd drie jaar geleden gedood door haar ex-partner.

door Claire Hartzuiker 

Op 14 juni 2022 liep een ruzie tussen Sophie en haar ex volledig uit de hand. Ze kwam die dag later thuis dan afgesproken en dat leidde tot een fatale geweldsuitbarsting. Sophie overleefde het niet. Ze liet een jong kind achter, die ze samen met haar ex-partner had. ,,Het voelde alsof we in een hele slechte film terechtkwamen”, zegt Jeannette nu, drie jaar later. 

Hoewel Sophie niet zichtbaar deel uitmaakt van de tentoonstelling, past haar verhaal onmiskenbaar binnen het thema. De familie koos er bewust voor haar niet aan te melden voor de expositie. ,,Het is natuurlijk haar stad, ze zou er zeker tussen passen. Maar de portretten zijn groot en opvallend aanwezig. Dat zou voor ons, maar ook voor vrienden en familie, te confronterend zijn”, legt Jeannette uit. Toch wil ze haar verhaal delen. ,,Ik wil vooral laten zien dat dit iedereen kan overkomen.”

,,Er zit veel schaamte bij vrouwen die met partnergeweld te maken hebben”, zegt Thomassen. ,,Terwijl eigenlijk de dader zich zou moeten schamen. Ik hoop dat een tentoonstelling als deze vrouwen net dat duwtje geeft om zich uit te spreken. En dat mensen elkaar beter in de gaten houden. Let op signalen.”  

SIGNALEN

In het geval van Sophie waren die signalen nauwelijks zichtbaar. ,,Sophie was iemand die dingen zelf wilde oplossen”, vertelt Jeannette. ,,We wisten dat het al een tijd niet goed ging in haar relatie, maar hij kwam niet over als een agressieve man. Pas achteraf hoorden we dat hij haar een paar dagen voor haar dood al bij de keel had gegrepen. Tegen vrienden en collega’s deed ze daar heel laconiek over. Wij wisten van niets.” 

Plek voor verdriet was er het eerste jaar niet. ,,We werden geleefd door alle rechtszaken waar we in terechtkwamen. Maar na een tijdje wilden we ook wel de draad weer oppakken. We zijn geen types die ons gaan verstoppen. Mensen vonden hier soms wel wat van.”

Jeannette hoopt dat haar verhaal anderen aanzet tot waakzaamheid. ,,Ik wens dat vrouwen meer met elkaar gaan delen. Je weet nooit wat er achter gesloten deuren gebeurt. Maar als iets niet goed voelt, ga dan op je intuïtie af. En kom in actie voor jezelf, of voor een ander.”

Dit artikel werd eerder gepubliceerd op de website en in de app van Nieuwsplein33. (Een journalistieke samenwerking tussen De Stad Amersfoort, De Stadsbron en RTV Utrecht.)