‘Ik ben van plan hard te werken’
14 november 2012 om 00:00 Nieuws8 November, een bijzondere dag vandaag. Ik heb er toch wel een beetje slecht van geslapen. Tenslotte word ik niet elke dag beëdigd als Tweede Kamerlid. De trein heb ik extra vroeg genomen. Stel je voor dat ik te laat kom. Ik was al een paar keer eerder geweest om deel te nemen aan de fractievergadering. Nu loop ik hier binnen en kijk toch met andere ogen naar mijn nieuwe werkplek. Eerst moet ik naar de fotograaf en daarna naar allerlei ambtenaren waar ik van alles moet regelen. Daarna weer naar een fotograaf. Eerst is er nog een bijeenkomst met de hele fractie en dan is het zover, we gaan naar de plenaire zaal. De journalisten staan ons al op te wachten en lopen met draaiende camera’s op ons af. Dit is wel even anders dan bij ons in Amersfoort waar ze altijd aan je vragen of ze je even kunnen spreken. We worden beëdigd met 4 mensen van de PvdA en met 6 van de VVD. We staan gebroederlijk naast elkaar. Opgesteld op alfabetische volgorde. Weer worden er foto’s gemaakt. Mijn glimlach gaat steeds meer voelen als een kaakklem. Camera’s van landelijke stations staan opgesteld en alles wordt opgenomen. De tribune zit vol met familie en vrienden en de eerste bloemen zijn al voor mij bezorgd in de Tweede Kamer. Dan volgt het sein. ‘Naar binnen’ en voor de voorzitter van de Kamer gaan staan. Alle tien spreken wij de belofte uit. De voorzitter feliciteert ons en dan is het voorbij. Op een rijtje nemen we de felicitaties in ontvangst van de overige Kamerleden. Woorden van welkom en een handdruk. Het is echt overweldigend wat me allemaal overkomt. Ik kijk eens om me heen en realiseer me dat ik hier in het hart van onze democratie sta. De blauwe stoelen staan te glimmen en ik kijk naar mijn stoel. Achteraan natuurlijk want wij nieuwelingen komen het laatste erbij en zitten dan ook achteraan. We moeten weg want er begint een plenaire vergadering. Nietsvermoedend loop ik de zaal uit op zoek naar onze ambtelijk secretaris en ineens komen er twee rollende camera’s op me af. Een van POWnieuws en eentje van De Wereld Draait Door. De Jakhals is eerder. Of ik even kan vertellen hoe het met de JSF staat en hoe groot de staatschuld precies is. Ik ben net een half uur Kamerlid en ik moet alweer naar de volgende bijeenkomst. Mijn voorlichter komt me halen. Dat is ook wat zeg, net een half uur Kamerlid en dan al op De Wereld Draait Door. Ik hoop maar dat het er een beetje uitziet. Ik mag weg en met de familie even koffie gaan drinken en daarna weer naar Amersfoort. Ik ben er nog niet aan gewend dat ik constant mijn telefoon in het oog moet houden en halverwege kom ik erachter dat ik over een uur weer in Den Haag moet zijn voor een extra fractieoverleg. Omkeren dus en als een speer terug. Uiteindelijk werd de vergadering wat later op de avond en moest ik nog een paar uur wachten. Hectisch, maar ontzettend leuk. Hier gebeurt het allemaal en mag ik als volksvertegenwoordiger aan het werk.
Het is me een eer en ik ben van plan om hard te werken. Net als in Amersfoort in de gemeenteraad ga ik door met gesprekken voeren met mensen en proberen het verschil te maken. De rekening eerlijk delen. Dat gaat wel lukken.














