Van Gent Finaleweken: ‘Stap naar eredivisie was wat te groot voor ZPC’

AMERSFOORT Het was voor ZPC Amersfoort zo mooi, vorig jaar mei. De landstitel werd binnengehaald. Hoe anders is de situatie dit jaar. De mannen eindigden slechts als negende. Bij de vrouwen ging het op hetzelfde hoogste niveau van Nederland, de eredivisie, al niet veel beter. Die ploeg werd tiende. Hoogste tijd dus voor een terugblik op het seizoen en met wie kunnen we dat beter doen dan met de beide hoofdtrainers?

door Jurre Jochemsen

We staan allereerst stil bij de prestaties van de mannen in de persoon van Dominic van de Bunt, die na dit seizoen naar alle waarschijnlijkheid weer terugkeert als assistent, zijn voormalige rol. Dat deed hij vorig jaar samen met toenmalig hoofdcoach Arie van de Bunt (geen familie). ,,Het is dit jaar een beetje als een nachtkaars uitgegaan helaas, we hebben onszelf dit seizoen echt te vaak tekort gedaan in de wedstrijden en hadden echt de play-offs moeten halen om de landstitel. Dat is natuurlijk frustrerend; tegelijkertijd zijn er voldoende verklaringen voor de mindere prestaties.”

Die liggen vooral op het fysieke vlak. ,,Een speler als Sam Kunz bijvoorbeeld - vorig jaar in de finales om de landstitel nog zo belangrijk met zijn vele goals - was acht maanden uitgeschakeld. Verder kampten onze keeper én onze midvoor ook met blessures, ja, dan gaat het hard natuurlijk.”

Verder waren er twee spelers die bij Jong Oranje zitten, waardoor ze niet al te vaak aan de groepstrainingen mee konden doen. ,,Heel mooi voor de spelers zelf, maar bij ons waren ze alleen op de vrijdagen actief. Dan is het lastig om ze ‘bij te schakelen’ wat er in de rest van de trainingsweek is gebeurd. Dit zijn allemaal facetten die allemaal niet bijdragen aan betere resultaten.”

(Artikel gaat verder onder de afbeelding).

De strijd om de Supercup vorig jaar. - Foto: Egbert Jan van Ommen

TWEE GOALS

En daar waar het vorig jaar vaak net goed viel qua resultaten, was dat dit seizoen diametraal anders. ,,Toen hadden we vaak twee goals in ons voordeel en nu dus andersom. De frustraties groeien dan en soms vond ik het wel een beetje beschamend, die resultaten. Mijn voorganger en huidige assistent Arie van de Bunt hield me dan wel weer rustig. Ik heb sowieso veel van hem geleerd.” 

De jonge trainer (32) heeft zelf tot zijn dertigste in de hoofdmacht gespeeld en daarna volgde de stap naar het trainerschap. Dit allemaal in combinatie met een drukke baan. ,,In januari ben ik voor mezelf begonnen met mijn eigen marketingbedrijf WeDo Marketing, in mijn woonplaats Amersfoort. Daar gaan natuurlijk ook veel uren in zitten.” 

Hij is dankbaar dat-ie van de club het vertrouwen heeft gekregen hoofdtrainer te zijn. ,,Ik heb het ook zeker met liefde gedaan maar waarschijnlijk heb ik ook fouten gemaakt door mijn geringe ervaring. Toch is het mij in algemene zin zeker goed bevallen.”

Het is dit jaar een beetje als een nachtkaars uitgegaan helaas, we hebben onszelf dit seizoen echt te vaak tekort gedaan

Zeker is dat er afscheid wordt genomen van meerdere spelers. Lars Reuten, Thijmen Karel en Dynand Muller stoppen, terwijl ook keeper Jelle van Rossum vertrekt. Hij zet zijn loopbaan voort in de Verenigde Staten, daar waar hij bij Salem University waterpolo combineert met zijn studie. ZPC ondertussen werkt aan versterkingen en aan een nieuwe trainer-coach en richt zich voor volgend seizoen op een plek in de play-offs. Jeugdspelers krijgen ook meer kansen om door te stromen. De vertrekkende coach steekt tot slot de loftrompet. ,,Kimi Christ speelde zich vanuit Amerena in het Nederlands team en dat is razendknap en supermooi. Een compliment voor hem én de club.” Volgend jaar dus nieuwe ronde, nieuwe kansen. 

Dit geldt eens te meer voor de dames die ondanks een tiende en laatste plek in de eredivisie ook volgend seizoen op het allerhoogste niveau spelen. ,,Dat heeft te maken met het feit dat de bond naar twaalf clubs in de eredivisie wil in de toekomst”, zo legt de ook vertrekkende hoofdtrainer Patrick Verhoeff uit. ,,Helaas is afgelopen seizoen uitgekomen wat we van te voren al een beetje wisten, het eredivisie-avontuur zou heel zwaar worden. En ja, helaas werd dit alles nóg zwaarder door alle blessures en andere randzaken. Problemen met het visum voor een Engelse speelster, een Amerikaanse waterpoloster die in september zou komen, maar pas eind oktober kwam opdagen, midvoor Denise Wildvank die zomaar stopte in februari, wat niemand zag aankomen, noem allemaal maar op. Het was te veel allemaal, dat is duidelijk.” 

TE KRAPPE SELECTIE

Verhoeff, die dus ook het ruime sop verkiest na dit seizoen (de club zoekt nog naar een opvolger), zegt ook dat de selectie wat te krap was, zeker voor eredivisiebegrippen. ,,Helaas was het ook lastig om speelsters uit het tweede te pakken. Daardoor was het heel lastig om wedstrijden te winnen.” Het vermoeden is ook daar dat het avontuur in de eredivisie - na de promotie vorig jaar - ietwat te vroeg is gekomen. ,,Die omslag is zó groot geweest, echt niet normaal voor de speelsters; de handelingssnelheid ligt ook zóveel hoger. Soms hebben we het echt prima gedaan, met een relatief kleine nederlaag zoals tegen ZVL met 10-5. Andere keren zijn we er gewoon ‘finaal af gegaan’, zo eerlijk moeten we ook zijn. Ja, dan gingen de ‘koppies’ ook wel hangen. Het gevoel van ‘ja, ik ga weer verliezen’, als ze naar het bad kwamen, was er gewoon te vaak.” 

Voor Verhoeff is het na dit seizoen dus mooi geweest. Hij gaat zich meer bezighouden met de wedstrijden van zijn talentvolle dochter Jordan. ,,Dat vind ik ontzettend leuk om vanaf volgend seizoen meer te doen. Ze speelt in de Onder-18, het tweede én het eerste, daar in Ede. Zo’n vier jaar geleden is ze daarheen gegaan. En voor mij is het nu wel even leuk geweest als trainer, ik heb hier heel veel jaartjes in gestopt. Dit was in de jeugd en bij het eerste, nu is het tijd om wat gas terug te nemen.” En later? ,,Ik heb zeker de ambitie om ooit weer terug te keren als hoofdtrainer in de eredivisie.”