Column Joop de Keijzer: ‘Mama, die meneer zegt pissen, dat mag toch niet!’

De pissende ijsbeer!

Natte handdoek in mijn nek, weer een bak kersen van Jan ‘Bloeidaal’ Kok voor mijn neus, muziek van rockband The Eagles. Ze gaan stoppen maar hun onvergetelijke klassiekers spatten uit mijn boxjes. Nu staat album ‘Hell Freezes Over’ op standje 10.

In het weekend bruggen gedraaid. Bij het koffie drinken op de fietsboot net voordat ze vertrekken hangt Ellie over de reling en roept; ,,Daar is mijn favoriete stukkiesschrijver.” Andere dames van het gezelschap komen ook kijken, zwaaien uitbundig als de boot vertrekt. Al fietsend over de Grote Koppel nog met Govert van Brakel gebabbeld die zo lekker kon vertellen over zijn stekkie waar hij samen met Vera oud hoopt te worden. Al fietsend door het centrum kom ik oud-kroegbaas Sammy Richardson tegen die plagerig vraagt of ik nou voor de Telegraaf schrijf. Ik roep lachend; ,,Nee Sam, voor de Libelle, nou goed”, waarna we lachend afscheid nemen.

Samen met maatje Peter een zalig glas wijn gedronken op het terras van restaurant Merlot want dat hadden we nog tegoed van Vincent Tomassen, serveerde er ook nog een Vietnamese oester bij!

Dan de totaal niet te missen gigantische pissende ijsbeer op het terras van museum Flehite waar uw stukkiesschrijver, stond ‘toevallig’ bij de tafel met de glazen, de opening van de tentoonstelling ‘Kunst & Zoo’ bijwoonde. Heel creatief Amersfoort, maar ook vele kunst- en cultuurminnaars, waren naar de opening gekomen die samenviel met 75 jaar Dierenpark Amersfoort. Zag een nog vitale oud-dierentuindirecteur Astrid Vis en een totaal overrompelde projectleider tentoonstellingen Joyce de la Croix wist niet wat ze zag toen honderden nieuwsgierigen het terras en voorplein opliepen. Zelf stond ik samen met kunstenares Mary Treu en Mark ‘Kunstcadeaus’ Bekking bij de ‘Witte Wijn Hoek’ maar die ging pas open na vele plichtplegingen tijdens dit imponerende schouwspel. 

Maar absolute hoofdgast was natuurlijk de Nederlandse beeldend kunstenaar Florentijn Hofman en zijn onmisbare lichttechnicus Hugo Hendricks die had gezorgd dat de stevige pisstraal er in het donkergeel uitzag. Tijdens het uitproberen van de straalsterkte liep het af en toe uit de hand. Uit zeer onbetrouwbare ijsbeerkringen vernomen dat de eerste keer gasten op het Drie Ringenterras werden weggeblazen richting Koppelpoort. Na reparatie van het piesgat en de straalkracht werd er toch nog een bootje van de Waterlijn tot zinken gebracht maar konden de inzittenden op de kant worden getrokken. Na de derde aanpassing ging de straal perfect tot halverwege de gracht, kon iedereen genieten van dit fenomenale kunstwerk met veel dank aan de aimabele kunstenaar Florentijn Hofman.

Als onze burgemeester Lucas Bolsius zijn ludieke praatje afrond en pissen afwisselt met piesen en plassen hoor ik een meisje verschrikt naar haar moeder roepen; ,,Mama, die meneer zegt pissen, dat mag toch niet!”

Joop de Keijzer    

Joop de Keijzer verorbert een bak kersen van Jan ‘Bloeidaal’ Kok tijdens het schrijven van zijn ‘stukkie’. (Eigen foto)