Schwarzman kaapt toernooititel weg

AMERSFOORT - Slechts drie remises liet hij aantekenen. Alle andere partijen werden in winst omgezet. En dat tussen het geweld van verschillende (internationale) meesters en grootmeesters! Het 32e Open damkampioenschap van Amersfoort, dat door ADG werd georganiseerd, werd wederom een ongekend succes voor Alexander Schwarzman. Met een score van 11 uit 7 wist de ex wereldkampioen één punt voorsprong behouden op een peloton van vijf spelers. Het digitale brein was echter onverbiddelijk en wees de sympathieke en altijd goedlachse Jean-Marc Ndjofang als tweede aan. Het brons was voor Aleksej Domchev. Overigens nestelden zich alle internationale (groot)meesters in de ,,top-tien''

door Harry de Waard

Ook op de slotdag werd nog fel gestreden om de punten, hoewel bij sommigen de moeheid duidelijk herkenbaar was. Maar de toernooiwinnaar wilde daarvan niets weten. De Moskoviet ging er tegen Wouter Sipma, die lange tijd bovenaan stond, nog eens goed voor zitten en drukte hem langzaam maar zeker van het bord. Onder toeziend oog van talloze omstanders bewees Schwarzman zijn klasse en troefde zijn opponent in het eindspel af.

Beste UPDB'er werd Harry de Waard, die weliswaar slecht begon, maar zich naar een verdienstelijke plus één wist toe te werken. Met clubgenoot Cees Strooper, die in wedstrijd- en weerstandpunten gelijk eindigde, werd het duo ook nog eens uitgeroepen tot beste ADG'ers. Voorts werd ook nog eens Alexander Schwarzman bekroond met de mooiste combinatie van het toernooi, die hij uitvoerde tegen Andrej Kalmakov.

Ondanks die vermoeidheid werd in die slotsessie toch nog volop gestreden om de punten. Van de UPDB'ers wist ADG'er Frits Stuger oud UPDB-kampioen Cock van Wijk af te troeven. Harry de Waard versloeg Henk Ruesink, die in de late opening plots werd geconfronteerd met schijfverlies. De Houtenaar trok maar liefst een uur uit om de oplossing te zoeken. Die vond hij niet en kreeg dus geen kans op herstel. Twee andere ADG'ers, Ton Bollebakker en Gerrit de Bruijn vochten een strak positioneel duel uit, die uiteindelijk in het voordeel eindigde van Bollebakker. Erik Maijenburg had ook succes, maar kreeg wel de hulp van zijn tegenstander Harry Vredeveldt. Tot aan ca. de 30e zet was er niets aan de hand, maar daarna ging het met enkele ,,zwakke'' zetten bergafwaarts voor de UPDB-voorzitter. En dan te bedenken dat Maijenburg een één om drie naar dam ,,gewoon'' liet liggen! Evert vd. Pol haalde in een klassiek duel de volle buit ten koste van Ratan Ganeshie, terwijl Kees de Jonge naar dam combineerde tegen Douwe de Graaf. De dubbeldekker werd door de Bunschoter wel direct van het bord geveegd, maar de plusschijf die de ADG'er er aan over hield was voldoende om de volle buit binnen te halen.

Wim Bor was minder gelukkig tegen Cor Westerveld. Laatstgenoemde kwam een uur te laat en meende dat de slotsessie op een ander tijdstip zou beginnen. Kennelijk raakte hij niet in verlegenheid, schoof snel(ler) zijn zetten en wist de Huizer dammer toch positioneel af te troeven.

Ook Leo Rosendaal moest het ontgelden en was het Arnoud de Greef die in een partij met flankspeltrekjes de ADG'er het nakijken gaf. Peter Meijler moest de punten inleveren bij Radjinder Jharap die zijn opponent bestreed met fris aanvallend spel.

Het getik van de klokken op de slotdag was na 5 uur spelen tot staan gebracht, de schijven zijn weer in de doosjes gedaan en iedereen kan weer terugkijken op een fantastisch damfestijn. De 32e editie van het Open kampioenschap van Amersfoort, waarbij ADG als gastheer optrad, behoort weer tot het verleden. Een evenement, zeg maar gerust spektakelstuk, waar menigeen graag naar toekomt. Dankzij de financiële injectie van Everloo Accountancy en Belastingadvies werd het mogelijk om zelfs enkele (wereld)toppers naar Amersfoort te halen

Het werd een loodzware klus, temeer daar ook de temperatuur in de speelzaal soms tot ver boven de twintig graden uitsteeg. Was dat de verhitte strijd op het dambord, die op vele fronten duidelijk waarneembaar was? Toch wist menigeen het hoofd in de speelzaal koel te houden, ook al viel dat in tijdnoodsituaties lang niet mee. Soms met mokerslagen op de klok probeerden de dammers hum tijdnoodperikelen door te komen en werd op de wedstrijdklok ,,geramd'', dit tot vermaak natuurlijk van het publiek.

Deze vierdaagse van Amersfoort was heel sterk bezet, misschien wel het sterkste van alle 32 edities. De top (tien) kende weinig krachtsverschil waardoor het dan ook boven aan de ranglijst dringen geblazen was. Tot aan de bel van de laatste ronde had Wouter Sipma de meeste punten vergaard, maar voelde de hete adem in de nek van een heel peloton achtervolgers. Er zat op de slotdag dus nog van alles in de pot.