Pauli Fleer en Anne Christine Witte wonen met veel plezier aan de Hof der Toekomst.
Pauli Fleer en Anne Christine Witte wonen met veel plezier aan de Hof der Toekomst. BDUmedia

'Je hoeft niet samen te zijn, het mag'

lokaal

AMERSFOORT 'Hof der Toekomst', alleen al vanwege de naam zou iedere Amersfoorter eens een kijkje moeten nemen bij deze woongemeenschap. Hoewel de naam 'Hof van het Heden' meer recht zou doen aan de manier waarop de 107 bewoners van de huur- en koopwoningen hier al 25 jaar met elkaar samenleven, want dit is precies wat je je voorstelt bij een participatiesamenleving.

Erik van Marissing

Zodra je door de smalle poort het ronde binnenterrein op loopt, voel je aan alles dat dit een bijzondere plek is. ,,Er is aandacht voor elkaar, maar het is niet zo dat je voor elkaar moet zorgen", aldus Pauli Fleer, bewoner van het eerste uur. Wel dragen de bewoners samen de verantwoordelijkheid voor de tuin en de gemeenschappelijke ruimten.

VOORDEUR Anne Christine Witte woont hier nog niet zo lang, maar kan haarfijn uitleggen wat 'de Hof' zo uniek maakt: ,,Doordat er maar één ingang is en de voordeuren niet aan de buitenkant, maar juist aan de binnenkant zijn gemaakt, heeft het complex per definitie ontmoeting in zich. Iedereen loopt immers langs de andere huizen om bij zijn of haar huis te komen." Heel anders dan een doorsnee straat, waar je zo vanuit de voordeur je auto in stapt en niemand tegen hoeft te komen als je dat niet wilt.

OMZIEN Maar tegenkomen is het niet hetzelfde als ontmoeten, vindt zij. Tegenkomen gaat over elkaar gedag zeggen en weten wie waar woont. Ontmoeten gaat over naar elkaar omzien en over vriendschappen opbouwen. Pauli legt uit: ,,Je kent niet iedereen even goed, maar ik denk dat iedereen hier wel ontmoetingen heeft." Anne Christine beaamt dat: ,,Als je lijntjes zou trekken die de onderlinge relaties verbeelden, zou er een web ontstaan dat als een dak boven de Hof zou hangen."

Er zijn bewoners die bijvoorbeeld samen eten, muziek maken in de gemeenschappelijke ruimte of de koffieochtend bezoeken. Maar ook in mindere tijden is men er voor elkaar, zoals wanneer iemand gaat sterven of begint te dementeren. Zonder dat er sprake is van een verplichting, staan er dan altijd bewoners op die zich om hun buren bekommeren.

KRACHT Wat is dan de kracht van een woongemeenschap? Anne Christine geeft een voorbeeld: ,,Ik zat eens te neuriën in de tuin. Een andere bewoner die aan tafel was aangeschoven, zei op een gegeven moment 'ik ga toch maar ergens anders zitten, want ik vind dat geluid niet zo prettig'. En dat is het dus: dat je het kunt benoemen. Je hoeft niet samen te zijn, het mag."

De saamhorigheid wordt die niet alleen wordt gevoeld, maar komt ook tot uiting in nieuwe ontmoetingen. Het is de vrijheid van het samenzijn die Anne Christine en Pauli ook andere straten in de stad toewensen.

In Amersfoort vindt van 27 september tot en met 6 oktober de 'Week van de Ontmoeting' plaats. In een serie korte verhalen gaat De Stad Amersfoort.nl op zoek naar de betekenis van ontmoeting in de wijk.

advertentie
advertentie