Toegankelijkheid van kunst in musea Amersfoort

In onze gemeente bevindt zich aan de rand het CollectieCentrum Nederland (CC NL). Hier bevinden zich de niet tentoongestelde kunstwerken, van onder andere het Rijksmuseum. Nu organiseren zij daar tastworkshops. Hier kunnen blinde en slechtziende mensen objecten voelen onder leiding van een conservator en die dan vertelt over de herkomst en de materialen van het voorwerp. Om meer aan de weet te komen over toegankelijkheid hadden we recentelijk een gesprek met Cathelijne Denekamp. Zij werkt al 14 jaar in het Rijksmuseum in Amsterdam en toegankelijkheid is al een aantal jaren haar aandachtsgebied.

“Ik weet niet en voel het ook niet aan de lijve”
Als leidraad hanteert dit museum ook de richtlijnen vanuit het VN verdrag Handicap, zodat het motto van en voor iedereen hoog in het vaandel staat. Hiermee geef je iedereen het recht om zijn of haar geschiedenis te kunnen zien. Haar betrokkenheid bij dit onderwerp is in haar ogen ontstaan door: Trekken, duwen, dingen voor elkaar boxen, mensen overtuigen en bewust maken van bijzondere zaken. Hierdoor werd zij gevraagd om deze functie op zich te nemen en er was toendertijd veel werk in te verzetten. Zelf zegt zij over het hebben van geen beperking voor deze functie het volgende: “Ik weet niet en voel het ook niet aan de lijve hoe het is om buiten gesloten te worden door je lichaam en daardoor niet in ons gebouw e.a. in kunt komen. Maar doordat ik nu met mijn functie een spin in het web ben, kan ik met alle ingebrachte ideeën de juiste mensen bij elkaar brengen. Totdat ik een aantal jaren geleden in aanraking kwam met Changing Places. Hierin worden grote kinderen liggend verschoond en waardoor kinderen met deze beperking ons museum kunnen komen bezoeken. Ik luister dus heel goed waar er behoefte aan is en daar werk ik aan samen met de mensen die dit nodig hebben.” In haar ogen moet dus een museum fysiek, digitaal, sociaal en ook belangrijk is dat jezelf herkend, want zoals geschreven je komt hier om de geschiedenis van iedereen te zien. Het is daarom belangrijk dat in dit museum ook de verhalen vertelt worden van mensen met een beperking. Denk dan aan kunst die door mensen met beperking is gemaakt en ook over mensen met beperking laten zien in dit museum. Om dit te realiseren is er een wetenschappelijk medewerker aangesteld die dit onderzoekt en waardoor dit soort verhalen aan het licht komen. Hierna wordt dit dan ook naar buiten gebracht.

“In een toegankelijker wereld is niemand meer beperkt”
Tot slot: Na alle info over toegankelijkheid doen we aan haar de uitnodiging om komend jaar een onbeperkt congres te organiseren in onze stad. “Dat vind ik nu al fantastisch, omdat jullie hele mooie musea hebben. Ik zou het mooi vinden als onbeperkt Amersfoort dit samen met een van jullie musea dit wil opzetten. Een en een = twee! Ik wil gewoon dat het eerlijk en gelijkwaardig is. Iedereen moet mee kunnen doen en alles moet meer toegankelijker worden. Door kennis te delen met elkaar, daar draag ik graag aan bij!”