Werkgroep Boommarter jarig

Nieuws

De landelijke Werkgroep Boommarter bestaat 15 jaar. Een Amersfoorts feestje, want voorzitter Ben van den Horn en onderzoekscoördinator Hugh Jansman wonen beiden in Amersfoort. En de boommarter zelf ook. Goed nieuws, want dat bewijst dat de boskwaliteit verbetert met voldoende schuilplaatsen en voedsel. ,,Laatst zat er zelfs een exemplaar bij Schothorst”, aldus Ben. ,,Niet de meest geschikte plek, want in de bebouwing horen ze eigenlijk niet thuis.”

Ook onzekere waarnemingen welkom AMERSFOORT - Op het eerste gezicht denk je misschien aan een fors uitgevallen eekhoorn met gele keel. Hij huppelt over de grond en klimt razendsnel omhoog. Kijk nog eens goed, want als je geluk hebt is het de zeldzame boommarter. ,,Het beste verjaardagscadeau is een melding van een waarneming”, zegt Ben van den Horn, voorzitter van de Werkgroep Boommarter Nederland.

door Henk Groenewoud

,,We zijn een kleine club deskundigen die onderzoek doen naar de leefwijze van boommarters. De grootste bedreiging is de verkeerssterfte. Begin oktober is een symposium in Wageningen gehouden. Dit trok aandacht van de landelijke pers. In Wageningen hebben de WBN en beleidsmakers alle beschikbare en ontbrekende kennis over boommarters op een rijtje hebben gezet. Met kennis kunnen landschapsbeheerders slimme maatregelen treffen, zoals goed bermbeheer, aanleg van schuilplaatsen of oversteekplaatsen.”

Toch blijkt dat lastig te zijn. ,,Het is gek. We weten in Nederland enorm veel. Veel meer dan in de landen om ons heen. Maar het blijft lastig om maatregelen te verzinnen die de dieren helpen. Je kunt bijvoorbeeld een tunnel onder een weg aanleggen, zodat ze kunnen oversteken. Maar het heeft geen zin om hekken te zetten om de dieren naar de tunnel te geleiden. Ze klimmer er gewoon overheen en laten zich alsnog doodrijden. Met dassen lukt dat wel, die lopen langs het hek.”

Het inventariseren is monnikenwerk, aldus Ben. In een gebied moet je alle geschikte nestbomen in kaart brengen. ,,Van tienduizenden bomen zijn er misschien een tiental (met spechtengaten) geschikt. Die moet je regelmatig onderzoeken op krabsporen of uitwerpselen. Als je die vindt, dan is het afwachten. Heel veel observeren. Ondanks al mijn tochten had ik vorig jaar maar één familie.”

Kan het publiek ook iets doen? ,,Jazeker. Ik hoop dat mensen goed uitkijken. Ook overdag, wat dan zijn ze ook actief. Meld de waarnemingen vooral via www.werkgroepboommarter.nl, zelfs als je niet helemaal zeker bent.”

En dan de jongen. Soms vinden wandelaars een eenzaam jong, en nemen dat mee. ,,Niet doen! Net als bij jonge uilen zijn de ouders altijd in de buurt. Alleen als een dier gewond is, of duidelijk ziek, bel dan een dierenambulance.”

Vooruit, nog één keer dan: de zeldzame boommarter moet niet worden verward met de veel algemenere steenmarter. In tegenstelling tot de boommarter voelt de steenmarter zich wél thuis in stedelijk gebied. ,,Zwarte neus en lichtgele bef, dat is een boommarter. Zie je een roze neus en een witte bef, dan zie je een steenmarter. Die verschijnt ook wel in schuren, op zolders of zelfs in auto’s.”

advertentie