School met een binnenkamer

19 mei 2026 om 06:58

,,Leerlingen begeleiden tot bloei"

AMERSFOORT Esther Ocheng-Grünbauer is docent muziek en coördinator identiteit op het Corderiuscollege. Ze noemt zichzelf begeleider tot bloei. En behoeder van gemeenschapszin.

Martin Snaterse

We spreken elkaar in de gebedsruimte. Een prettig sober ingerichte kamer. Op de ene muur een foto van een hangbrug, daartegenover een kleurrijk kaarsenrek. Een raam met uitzicht op een blauwe lucht met wolken, en een vierde, lege muur aan de oostkant, zonder afleiding. ,,Moslims richten zich vaak op deze muur”, licht Esther toe. Aan het plafond een foto van kersenbloesem.

,,Ik vind het belangrijk dat leerlingen plekken en gelegenheden hebben waar ze gevormd kunnen worden. We zitten hier op een kleed dat lijkt op een rots. Ik zaai op plekken die niet zo voor de hand liggen. Soms moet je stenen weghalen om te kunnen zaaien. Daar heb je rotsvast vertrouwen voor nodig.”

,,Het gaat om vorming van mensen, leerlingen en leraren. Hulp vragen is steeds lastiger voor mensen. We leven in een maakbare samenleving waarin we denken dat alles opgelost kan worden. Op school is ons doel dat leerlingen gevormd worden. Deze gebedsruimte is belangrijk als veilige ruimte zonder eisen. Hier kunnen leerlingen tot zichzelf komen. En worden ze niet beoordeeld op cijfers. Een binnenkamer waar ruimte is voor emotie.”

,,Overal hoor je hoe leerlingen vermoeid en overbelast zijn. Goed voor jezelf zorgen houdt niet op bij eten en drinken. Het is ook zorgen voor je ziel. Toetsen, deadlines en schermen laten vaak weinig ruimte voor het innerlijk. Burgerschap gaat om lichaam én geest: ontdekken wie je bent, wie de ander is, en hoe je van betekenis kunt zijn. Zo leer je ook beter welke plek je in de samenleving wilt innemen.”

Met ongeveer vijftig leerlingen maakt de school elk jaar een reis naar Taizé, een interkerkelijk klooster in Frankrijk. Ze volgen het ritme van de broeders. Een week lang leven ze in verbinding met elkaar en met leeftijdgenoten uit andere landen en culturen. ,,Ik verbied geen telefoons, maar ik zie ze nauwelijks. Veelzeggend! De eenvoud van het leven komt terug, zonder voortdurende prikkels. Rust, tijd, ontmoeting zonder oordeel. Als ik vroeg ben, hou ik een ochtendgebed.”

,,Leerlingen nemen ook zelf het initiatief om in deze ruimte samen te komen. Zelf praat ik hier ook met collega’s. Soms in mijn rol als vertrouwenspersoon, soms heb ik een pastoraal gesprek met een collega. Het is een vrije ruimte. Hier wordt geen lesgegeven, niet bestuurd.”

,,Wat me voor ogen staat is door middel van schoolpastoraat mensen met elkaar in gesprek brengen. Mantelzorgers bijvoorbeeld, of mensen die worstelen met verslaving. Of een viering voor mensen met een verlies.”