Ruimte maken voor de ander

4 mei 2026 om 11:53

VERRASSENDE
VERBINDINGEN

AMERSFOORT De pastores van het Straatpastoraat zijn met een groepje ‘mensen van de straat’ naar het Lioba-klooster in Egmond-Binnen geweest. Wat doet zo’n bezoek met een paar overnachtingen met deze pelgrims? Paul van der Harst vroeg het aan pastor Bernadette van Dijk, één van de begeleiders.

,,Voor iedere deelnemer betekent zo’n uitstapje iets anders; voor de één is het een mogelijkheid om op adem te komen, de ander vindt iets in het gemeenschappelijke gebed. Het is ook een kans om in een positieve groep de mooie kanten van jezelf te leren ontdekken."

VANZELFSPREKEND ,,Wat velen verbaast, is dat ieder als vanzelfsprekend de kleine taken van het moment oppakte. De afwas, opruimen, de beamer klaarzetten; die ervaring van gemeenschappelijkheid, dat je het in je hebt om iets bij te dragen, een soort broer- of zusterschap in alle verschillen die er tussen mensen bestaan.” 

KEUZE VAN JOUZELF ,,Ik denk dat het helpt dat we dit ervaren in de context van een klooster. We vragen aan iedereen mee te doen met het gebed van de Zusters, of je nu gelovig bent of niet. En daarmee maak je ruimte voor de traditie, voor de ander en voor de Ander. Respect tonen. In de kring gaan staan bij de eucharistie en elkaar ‘vrede wensen’. Alles zonder verplichting, het is een keuze van jouzelf om mee te gaan, mee te doen.”

BIERTJE ,,Het leven op straat, de bondjes en de vijandschappen staat haaks op zo’n ervaring van regelmaat en veiligheid. We hadden nu één tochtgenoot die op zijn kamer alleen, van ons, zijn biertje kreeg. Ieder weet dat en laat hem met rust. En hij stoort daarmee de anderen niet. En zo hebben anderen weer door een traumatische levensgeschiedenis, door een groot verdriet, psychische ziekte, ruimte nodig die ze van de anderen ook krijgen.”

,,Bij de afwas is er veel lol, tijdens een wandeling komen de diepere verhalen los. Bij het gebed met de zusters, driemaal per dag, voelen we verwondering, onwennigheid en koesteren we ons aan de verstilde zang. In een kring luisteren we naar het favoriete lied van iedere deelnemer." 

BOB DYLAN ,,Het is alsof een zin uit een liedje van Bob Dylan het allemaal mooi samenvat: we zijn als een chauffeur ‘die even uit het raam kijkt en probeert één gezicht ter herkennen in deze wereld vol zielen’. Onderweg naar, in en uit het klooster hebben we die gezichten gezien.”