Max, Olena en Artemii bij de Boogkerk: ,,Onze kerk is er voor alle mensen; gelovig of niet.”
Max, Olena en Artemii bij de Boogkerk: ,,Onze kerk is er voor alle mensen; gelovig of niet.” Martin Snaterse

Oekraïense kerk Nieuwland

4 mei 2026 om 11:45

‘Hoop bieden en veerkracht oefenen’


AMERSFOORT Vier jaar geleden kwamen Artemii, zijn vrouw Olena en hun twee kinderen naar Nederland. Ze waren Kiev ontvlucht en vonden onderdak in Putten. In Amersfoort begonnen ze de ‘Family church’, waar nu wekelijks zo’n tachtig mensen samenkomen.


Martin Snaterse

De moeder van Artemii bleef aanvankelijk in Oekraïne, maar werd later herenigd met haar familie. Zoon Max is net afgestudeerd (Sport en Beweging) en hoopt werk te vinden bij een christelijke organisatie. Hij is jeugdwerker in de kerk. Olena werkt bij de HEMA en Artemii werkt in Amersfoort als laborant in de nachtdienst en overdag is hij vrijwilliger in Oekraïne. Via telefoongesprekken ondersteunt hij mensen geestelijk en moreel.


BEVOORRECHT Artemii: ,,Toen de oorlog uitbrak, reisden we naar Boetsja, waar de broer van Olena woonde. De Russen hadden de stad net veroverd. De verwoesting was vreselijk. Honderden burgers zijn vermoord. We besloten Boetsja en Kiev te ontvluchten. We zijn op het nippertje aan een ramp ontkomen. Het was een wonder. Wijzelf zijn heel bevoorrecht dat we hier veilig zijn. Maar in Nederland moesten we vanaf een nulpunt beginnen.”


,,De verwoestende oorlog woedt nu al meer dan vier jaar. Gezinnen leven in angst en met veel verlies en kapotte basisvoorzieningen. De winter was vreselijk.”


GASTVRIJ ,,We zijn heel gastvrij ontvangen in Nederland. Veel mensen wonen klein, moeten woekeren met de ruimte en leven in angst over hun familie en landgenoten. Er is rouw om geliefden die stierven of gewond raakten. Ondertussen voelden we dat we iets moesten doen voor de landgenoten die hier wonen. We hadden een droom en begonnen de ‘Family church’ met vier stellen, bij mensen thuis. Maar dat werd al gauw te klein. Bij toeval kwamen we bij de Boogkerk in Nieuwland terecht. Die bleek om tien uur ’s avonds nog open te zijn. We werden hartelijk ontvangen. Dat ervoeren we als leiding van God. We komen nu wekelijks samen met ongeveer tachtig kerkgangers. We staan open voor iedereen, gelovig of niet. Iedereen kan God zoeken op zijn eigen manier met talenten en gaven die hem gegeven zijn.” 

,,De kerkdiensten zijn een moment van ontmoeting en bemoediging. Ze bieden een uitlaatklep voor de zorgen en bieden hoop en houvast. De diensten helpen bij het vinden van veerkracht om het vol te houden. En om terug te keren als het land weer veilig is. We geven zelf leiding aan de vieringen. Er is een uitgebreid jeugdwerk. Het is pionieren maar de jongeren komen graag. We hopen op een pastor die onze gemeenschap wil gaan leiden. Maar het meest nog op vrede in Oekraïne.”