Al ruim veertig jaar tuiniert Willem Schurink bij de Volkstuindersvereniging het Soesterkwartier.
Al ruim veertig jaar tuiniert Willem Schurink bij de Volkstuindersvereniging het Soesterkwartier. De Stad Amersfoort/Maranke Pater

Groene Vingers: ‘Je krijgt er wat voor terug, elk plantje dat je laat groeien neem je mee en eet je op’

2 september 2024 om 11:57 Natuur en milieu

AMERSFOORT De gemeente Amersfoort kent moestuinen en volkstuinen in verschillende soorten en maten en net zoals er een grote verscheidenheid aan planten en bloemen is, zijn de tuinierders ook heel divers. In de rubriek ‘Groene Vingers’ vertellen zij over hun passie. Deze maand is dat Willem Schurink van Volkstuindersvereniging het Soesterkwartier in Amersfoort. 

door Maranke Pater

Ingekapseld tussen de voetbalvelden van Sportpark Bokkeduinen ligt volkstuinvereniging Soesterkwartier. ,,Als ik in de tuin bezig ben, dan komt er vanaf de voetbalvelden wel eens iemand naar me toe met een biertje uit de kantine. ‘Hier, jij bent zo druk, dat ik wat te drinken voor je heb meegenomen’, zeggen ze dan. Ik maak dan altijd de grap dat ze als ze me niet te vriend houden ze ook nooit de ballen terug krijgen die ze over de hekken geen schieten”, vertelt Willem, het oudste lid van de vereniging. 


Een deel van de volkstuin van volkstuinvereniging Soesterkwartier met het boompje dat door Lucas Bolsius is geplant. - De Stad Amersfoort/Maranke Pater

BOOMPJE

Al ruim veertig jaar tuiniert de Amersfoorter bij de volkstuinvereniging, iets wat begon op een braakliggend terrein waar nu industrieterrein De Isselt is. ,,We hebben onlangs een jubileumfeest gehouden omdat we 75 jaar bestonden. De burgemeester kwam langs en hij heeft hier een boompje geplant. En de wijkwethouder is de hele avond gebleven. Maar we begonnen ooit op de plek waar nu de Intratuin ligt. Er waren zeker driehonderd tuinen toen.” Op dit moment zijn dat er 64 op het complex. In 1997 is de vereniging overgegaan naar de Bokkeduinen.

APPELTJE

,,Toen ik geboren werd, had ik al groene vingers”, vertelt Willem, zittend op een bankje in de zon voor het verenigingsgebouw, ,,mijn opa had altijd een tuin bij het huisje. Hij had een groot gezin vroeger, dus de tuin was echt om van te eten, het was nodig. Ik kan me nog herinneren dat ik klein was en dat we een appeltje kregen en hij zei: ‘op is op’. Dit blijven mijn vrouw Hillie en ik ook nog steeds zeggen tegen onze kinderen.” Hij is opgegroeid in het Soesterkwartier, toen had hij zijn eerste tuin op de Amsterdamseweg. ,,Mijn zoon was vier jaar oud. Ik wilde ‘s avonds wat te doen hebben. Ik ben altijd timmerman geweest en werkte op de bouw. Als ik van de werkplaats af kwam ‘s avonds, wilde ik bezig blijven. Er hebben dagen bij gezeten dat ik pas om 22.30 uur binnen was.” 


Hillie Schurink bij de volkstuin van Willem. - De Stad Amersfoort/Maranke Pater

OPKNAPDAG

Het verenigingsgebouw ontstond in het pand dat voeger van de handbalvereniging was. De vereniging kreeg van de gemeente toestemming om het op te knappen. ,,De pluimveevereniging zit nu op de plek waar vroeger de kleedkamers van de handbalvereniging zaten. De gemeente heeft ons ook geholpen met opknappen. We maken veel gebruik van het gebouwtje.” Volgens zijn vrouw Hillie is het voor Willem een uitje om naar de tuin te kunnen gaan. Hij heeft onlangs een lichte beroerte gehad: ,,Hij kan moeilijk lopen, dus nu help ik hem met bijvoorbeeld water geven. Het poten doet hij nog steeds zelf.” Willem: ,,Toen ik begon met tuinieren, was het een mannentuin, maar nu is zeker de helft van de tuinierders vrouw. Ook is er een groot verschil in leeftijden, er zijn dertigers, maar ook een vaste kern van tuinierders van het eerste uur die in de 70 lopen. Samen houden we het netjes, twee keer per jaar is er een gezamenlijke opknapdag en dan worden de hagen geknipt en het pad onkruidvrij gemaakt.” De Bokkeduinen liggen op bosgrond. Willem: ,,Verleden jaar zei iemand: ‘ik heb water ontdekt’, dat was de eerste keer in 25 jaar.” 

‘Slakken hebben een hekel aan ui en knoflook’

Het echtpaar heeft van alles verbouwd en eet iedere dag uit de tuin. Van aardappelen, aardbeien, sla, andijvie, wortelen, prei, bloemkool, groene kool, doperwten en tuinbonen. Willem: ,,De dokter vroeg aan mijn dochter: ‘je krijgt van je vader vast gezond eten’. Hij wist dat ik een tuin had. Maar alles hier is gifvrij en word biologisch verbouwd.” Zijn geheim om insecten en ander ongedierte uit de tuin te houden? Brandnetelsap smeren. ,,Dat kriebelt schijnbaar. Maar ze houden ook niet van wortels die naast een rij uien of bij knoflook worden gekweekt. Er is veel te lezen over duurzaam tuinieren. We zitten tegen de voetbalvelden aan en hebben misschien toen slakken in de tuin gehad en er is geen enkele groente opgegeten. Ik denk echt dat het aan het gebruik van knoflook en uien in de tuin ligt. Daar hebben ze echt een hekel aan.” 

GOUDEN TIP

Zijn gouden tip is om te wisselen met de plekken waar hij zijn groenten zaait. ,,Je moet ervoor zorgen dat wat je plant niet altijd op dezelfde plaats staat, anders krijg je knolvoet. Dan gaat de wortel te hard groeien en valt het plantje gewoon weg. Een tuin groeit niet vanzelf, je moet er wel wat aan doen en kennis blijven opdoen. Het is ook leuk om wat nieuws te proberen. Ik wil dit jaar palmkool neerzetten, dat is een blad dat lijkt op boerenkool en zo gaan we het ook klaarmaken. Ik heb ook verschillende tomaten zoals spitstomaten en platte tomaten. Ik heb net aardappeltjes uit de grond gehaald, maar het zijn vroege aardappeltjes, ze zijn klein. Ik ben er nog niet achter gekomen hoe dat komt en meerdere mensen geven dat aan. Dus gaan we overleggen hoe kan dat en dat doen we onder elkaar. Meestal groeit de Frieslander namelijk heel goed op deze zandgrond.”


Willem Schurink - De Stad Amersfoort/Maranke Pater

OMHANDEN

Ondanks zijn lichamelijke beperkingen blijft Willem van zijn tuin genieten en denkt hij niet aan stoppen. ,,Het is niet alleen heel gezellig met de andere tuinierders, maar je hebt ook wat omhanden. Ik heb timmerwerk gedaan, ook in mijn vrije tijd, maar dat gaat nu niet meer. Het enige wat nog wel kan is naar mijn tuin toe. Het ontspant ook, en je bent onder de mensen. Er is altijd wel wat om over te praten. De tuin moet blijven, het is mijn lust en mijn leven en je krijgt er wat voor terug. Elk plantje dat je laat groeien neem je mee en eet je op, je doet het niet allemaal voor niks.”