Mediteren: De chaos omarmen

21 mei 2024 om 08:20

MIDDEN IN DE WEEK

AMERSFOORT Eind deze maand leidt Marco Last een retraiteweekend met als thema ‘Hoop’ (zie trefpuntje hiernaast). Een belangrijke werkvorm daarin is meditatie. Paul van der Harst vraagt naar zijn ervaringen daarmee.

[Hoe kwam u in aanraking met meditatie?

,,Een kleine twintig jaar geleden in de Fonteinkerk. Ik heb daar met een vriendin een jaar of zes een meditatiegroep geleid. Maar echt als routine is mediteren me pas later eigen geworden. Heel banaal: voor ik naar mijn werk ging, liet ik de hond uit. Toen de hond stierf, kwam er een ruimte die ik ben gaan gebruiken voor de meditatie en dat doet me goed. Het is me zo eigen geworden.”

[Gebruikt u daarbij een tekst?

,,Ja, en best wel een lange. Het is een lofzang van Franciscus, de heilige uit de middeleeuwen. Die tekst is nu zo ingesleten dat ik het als een mantra kan zeggen zonder erbij na te denken. Door de herhaling gebeurt er iets, gaat het door me heen. Maar dat heeft wel jaren geduurd.”

[Is Franciscus bijzonder voor u?

,,Wat me raakt in zijn geschiedenis, is dat hij volgens het verhaal net als de gekruisigde Jezus stigmata (de wonden in de handen) heeft gekregen. Voor mij betekent het dat we niet ongeschonden leven. In je leven loop je wonden op. Heling is niet dat die wonden weg zijn, maar dat je ze weet te dragen.”

[Wat voor invloed heeft dat op uw manier van mediteren?

,,Dat het ook kan stormen in je stilzijn. Juist door stil te zijn kan van alles bij je langskomen. Ook de chaos. Het gaat er dan niet om die op te heffen, maar om die te omarmen, te aanvaarden. Kwetsbaarheid hoort bij ons bestaan.”

[Maar het thema is toch hoop?

,,Wat mij betreft leven we nu in een tamelijk hopeloze tijd. Hopen is geen calculatie, het aanwijzen van tóch nog hoopvolle lichtpuntjes. Juist in de wanhoop ontvang je hoop. Als je die wanhoop maar open tegemoet treedt.”

[Klinkt mooi, maar hoe doe je dat?

,,Jij hoeft niets te doen. In de retraite staan we stil bij een paar teksten, uit de Bijbel en daarbuiten, die zeggen: het komt van de andere kant. Het wordt je gegeven. Dit is niet iets wat je maken kunt. Het is geen streven maar je openstellen om te ontvangen. Ik hoop dat mensen in de retraite daarvan iets kunnen oefenen: open staan om te ontvangen.”