'Ik begin nu pas met verwerken'

14 juli 2020 om 09:41

'Manon verloor man en dochter bij ernstig ongeval'

PREMUM Bijna een jaar geleden verloor Manon de Jong haar man Theo van Deelen (44) en jongste dochter Yara (4) bij een ernstig auto-ongeval in Zuid-Duitsland. De familie was onderweg naar hun vakantiebestemming, toen Manon een hersenbloeding kreeg achter het stuur. Dochter Sanne en zoon Jordy raakten gewond bij het ongeval dat veel losmaakte in de dorpsgemeenschap van Scherpenzeel.

Terugkijken is lastig, want ik heb zoveel niet meegekregen van wat er allemaal is gebeurd’’, vertelt Manon. ,,Zelfs de dag van het ongeluk ben ik grotendeels kwijt. Ik herinner mij dat we alles in orde aan het maken waren voor de vakantie in Kroatië. De fiets van Sanne stond nog bij de scouting en die ben ik ’s middags nog gaan ophalen. Vanaf dat moment is mijn geheugen helemaal blanco tot het moment dat ik weken later bijkwam in het ziekenhuis in Duitsland. Mijn familie was daar en vertelde wat er gebeurd was. Ik kon het op dat moment gewoon niet bevatten. Wilde het ook niet geloven. Theo en Yara die er niet meer waren en zelfs al waren begraven. Zonder mij. Zonder dat ik het wist.
Zonder afscheid te hebben kunnen nemen. Verschrikkelijk.’’

Van die eerste bewuste periode toen zij in ernstige toestand in het ziekenhuis in München lag, is Manon vooral de boosheid bijgebleven die zij voelde. ,,Boosheid over wat er gebeurd was, boosheid omdat ik mij er niets van kon herinneren. Al wist ik nog maar een klein beetje van de autorit richting Duitsland. Of waarom ik op dat moment achter het stuur zat, want Theo reed altijd het grootste deel van de rit. Een 'shockblok' noemen de dokters het. Of er ooit nog iets van terug komt, weet ik niet. Misschien maar beter.’’

Zodra het verantwoord was, werd Manon vanuit Duitsland overgebracht naar het Meander ziekenhuis in Amersfoort. Dichtbij haar kinderen, haar familie en vrienden. Jordy was, omdat zijn verwondingen niet zwaar waren, al vrij snel naar huis gekomen.

w        [In het volledige interview op destadamersfoort.nl vertelt Manon over haar zware revalidatietraject en de steun die ze krijgt van haar omgeving.

odra het verantwoord was, werd Manon vanuit Duitsland overgebracht naar het Meander ziekenhuis in Amersfoort. Dichtbij haar kinderen, haar familie en vrienden. Jordy was, omdat zijn verwondingen niet zwaar waren, al vrij snel naar huis gekomen. Sanne werd vlak voor de begrafenis van haar vader en zusje op 9 augustus overgeplaatst naar een Nederlands ziekenhuis. ,,Het was fijn om weer in Nederland te zijn’’, vertelt Manon. ,,Ik wist dat mijn fysieke herstel tijd zou gaan kosten. Vanuit het Meander ben ik in september opgenomen in een revalidatiecentrum in Doorn. Eerst volledig en vanaf half november tot half december in dagbehandeling. Sinds januari woon ik weer thuis. Het gaat. Met ups en downs zullen we maar zeggen. Fysiek zijn er nog wel wat problemen met de rechterkant van mijn tong, twee dove vingers en mijn rechteronderbeen dat niet mee wil. En ik ben wat vergeetachtig. Heel vervelend. Ik schrijf zoveel mogelijk op, maar als ik thuiskom van boodschappen doen blijk ik toch vaak de helft van mijn boodschappenlijstje niet bij mij te hebben. Ik hoop dat dit nog wat beter wordt.’’