Een klimwand beklimmen kost veel mensen al flink wat energie, laat staan als je maar zo'n 25 procent spierkracht hebt. Tel daar een longinhoud van 40 procent bij op en al snel kom je tot een conclusie dat het onmogelijk lijkt. Lijkt, want kom bij Eva Mol niet aan met dat dingen niet mogelijk zijn. Ondanks haar beperking stijgt ze letterlijk en figuurlijk keer op keer boven zichzelf uit.

In haar rolstoel, met unieke print, komt de inmiddels 35-jarige inwoonster van Amersfoort de Kei Boulderhal op de Wagenwerkplaats ingerold. De glimlach van de paraklimmer verraadt al een hoop en het wordt direct duidelijk wat voor powervrouw Mol is. Een spierziekte of niet, zij wil aantonen dat nog veel mogelijk is. Als de fotograaf voor het interview dan ook vraagt of ze een paar keer de boulderwand op wil klimmen, doet ze dat met alle liefde.

Mol klimt letterlijk boven haar beperking uitNIET ZIELIG Na vijf klimmetjes is de juiste foto gemaakt. Eindelijk kunnen die vervelende schoenen uit, die vier(!) maten te klein zijn. ,,Dan gaat het klimmen beter, al vinden je tenen dat soms minder fijn", zegt Mol, terwijl ze naar haar voet wijst. ,,Of dat geen pijn doet? Nee hoor, als je ze maar tussendoor uittrekt."

'Pijn is tijdelijk, opgeven voor altijd', wordt er wel eens gezegd. Dit is echter voor Eva Mol anders, want de spierziekte zal altijd blijven. Sterker nog; haar spierkracht en longinhoud zullen zelfs afnemen. ,,Maar moet ik mijzelf dan zielig vinden? Nee, absoluut niet. Ik kan gewoon nog een hele hoop, al duurt het soms iets langer of vraag ik op sommige momenten hulp."

Ondanks haar spierziekte, krijgt niemand Mol klein. Zo liep ze in 2012 nog de halve marathon van Amersfoort. Niet in een snelle tijd, verre van dat, maar ze haalde de finish wel. Dat competitieve heeft altijd in de Amersfoortse gezeten en dat bracht haar ook in het Nederlandse parateam sportklimmen. ,,Toen ik merkte dat het reguliere sporten niet meer lukte, ben ik parasporten gaan proberen. Vroeger was ik echt een buitenmeisje en vond ik klimmen geweldig. Toen ik een stuk las over paraklimmen heb ik de Nederlandse Bergsport Vereniging (NKBV) geschreven om te vragen wat er voor mij mogelijk was."

NIET BEPERKEN Al snel mocht Mol zich melden bij de bondscoach en tot de dag van vandaag is Mol nog altijd onderdeel van haar team. En dat klinkt wat raar allemaal, beseft ook de inmiddels 35-jarige. Amper spierkracht, rolstoelgebonden en dan toch een muur opklimmen. ,,Haha, ja ik hoor vaker dat het onmogelijk lijkt. Maar hallo. Niets is onmogelijk als je iets wil. Ik heb dan misschien niet veel kracht, maar door mijn lichaam slim te gebruiken en op techniek te klimmen kom ik toch omhoog."

Dit is mijn lijf, hier moet ik het mee doen. Ik wil aantonen dat je heel veel kunt, ondanks een beperkingDat werd tijdens het maken van de foto wel duidelijk. Mol slingerde van links naar rechts en was binnen no-time boven. Daarna moest ze weliswaar even op adem komen, maar ze deed het wel. En zo gaat het eigenlijk met alles, wil ze benadrukken. ,,Ik ben in meer dan honderd landen geweest en vrijwel overal werd ik raar aangekeken als ik iets wilde doen met mijn rolstoel. De lift nemen als er een roltrap is? No way. Dan ga ik -ja, met mijn rolstoel- ook de roltrap op. Afgelopen zomer kampeerde ik met rolstoel en al op een bergcamping in Montenegro. Dat kon niet, dachten ze daar. Na afloop kwamen ze daar op terug. Weet je wat het is. Dit is mijn lijf, hier moet ik het mee doen. Ik wil aantonen dat je heel veel kunt, ondanks een beperking. Een beperking is pas een beperking, als je jezelf erdoor laat beperken. Dat weiger ik om te doen. Vrijwel voor alles is een oplossing en als deze er niet lijkt te zijn, moet je iets anders verzinnen."

NEUROPSYCHOLOOG Al diverse kampioenschappen staan er op de naam van Mol, maar dat is niet het enige wat ze aan het paraklimmen heeft overgehouden. ,,Ook vriendschappen. Zo ben ik net terug uit Oostenrijk. Daar heb ik met paraklimmers uit verschillende Europese landen geklommen en afgelopen zomer heb ik met een paraklimmer uit Slovenië en zijn coach daar in de rotsen geklommen. Sport verbroedert en dat vind ik zo mooi. Een paraklimmer uit het Engelse team vroeg of ik in een video kon laten zien hoe ik tijdens het klimmen met mijn beperking omging. Zij kende iemand met eenzelfde beperking, die graag wilde klimmen. Natuurlijk doe ik dat; want ik wil graag dat mensen ook denken in mogelijkheden."

Diezelfde mindset heeft Mol op haar werk. ,,Toen een arbo-arts ooit voorstelde dat met mijn beperking afkeuren ook een optie was, zei ik direct nee. Gelukkig zag mijn werkgever dat ook zo. Ik heb al jaren een fantastische baan en ik volg een opleiding voor klinisch neuropsycholoog. Slechts vijftien personen per jaar kunnen die opleiding volgen. Ik heb dan wel minder energie, kracht en longinhoud, maar ik kan een hele hoop en heb een super tof leven."

Door Jeroen van der Veer (@JeroenvdVeer)

De Stad Amersfoort start binnenkort met De Stad Amersfoort Premium, een online platform waar unieke verhalen voor abonnees worden aangeboden, naast ons dagelijkse nieuws. De komende weken publiceren we dergelijke extra verhalen gratis op onze vernieuwde website als 'voorproefje'.