Meestal kondigt Magarsa vooraf zijn komst aan. ,,Maar hij kan hier altijd mee-eten hoor’’, verkondigt Jip. ,,Ook als hij onverwachts op de stoep staat.’’
Grote kans dat hij zelf de groenten snijdt.

GENEGENHEID Een doordeweekse dag in huize Nijboer. Op het afgesproken tijdstip klontert het gezin samen rond de keukentafel: moeder Annet, vader Henk-Jan en de kinderen Jip, Seb en Mik. Magarsa, met vrolijke blik en gestyled kroeshaar, is ook aangeschoven. Sinds twee jaar weet de Ethiopiër het huisadres van het Amersfoortse gezin blindelings te vinden. Los van de genegenheid en geborgenheid die hij er aantreft, schiet het gezin hem te hulp waar nodig. Bijvoorbeeld: inzicht geven in administratieve regelgeving of allerhande klusjes doen in zijn nieuwe woning in de wijk Liendert waar Magarsa recentelijk naar toe is verhuisd.

Het project Mijn Tweede Familie van Sovee won onlangs het Appeltje van Oranje van het Oranjefonds.

,,Maar’’, brengt Seb in, ,,we doen ook uitstapjes.’’ Hij somt op: karten, zwemmen. ,,En vorig jaar zijn we naar een wedstrijd van het Nederlands Elftal geweest in de Kuip.’’ Ze deden Magarsa er een groot plezier mee. ,,Ik houd van voetbal. Ik zit ook vaak met de jongens op de bank te gamen.’’ Mik op zijn beurt: ,,In het eerste jaar hebben we veel het jeugdjournaal gekeken en gepraat over de onderwerpen die erin voorkwamen.’’

De inmiddels 19-jarige Magarsa ontvluchtte in 2016 moederziel alleen zijn geboorteland Ethiopië om een beter bestaan in Nederland op te bouwen. En dat lukt hem alleraardigst. Hij studeert aan het ROC Midden-Nederland, werkt in de keuken bij McDonalds en raakt steeds meer geïntegreerd. ,,Zijn Nederlands wordt steeds beter’’, valt Seb op.

De overige tafelgenoten spreken hem niet tegen. ,,Hoe vaker ik hier ben, hoe beter dat voor mijn Nederlands is’’, weet Magarsa. ,,Ik kan hier goed oefenen en maak geregeld mijn huiswerk hier. Met wie in het bijzonder? Eigenlijk met iedereen.’’

STERKE WIL Twee jaar terug werd de Ethiopiër gewezen op het project Mijn Tweede Familie van welzijnsinstelling Sovee. Hij meldde zich aan en werd gekoppeld aan het gezin Nijboer woonachtig in het Leusderkwartier. ,,Ik vind het ontzettend stoer en van durf getuigen dat Magarsa de stap heeft gezet’’, vertelt Henk-Jan. ,,Het is tenslotte niet niks om je zomaar aan een vreemde familie te binden. Het tekent Magarsa’s sterke wil en ambitie om hier een toekomst op te bouwen. We hebben aanvankelijk veel over zijn achtergrond gepraat en zijn beginperiode in Nederland. Hij heeft al veel meegemaakt voor z’n leeftijd. Hoe ik Magarsa zou typeren? Rustig, bescheiden, positief ingesteld, erg zuinig met zijn geld en een harde werker.’’

Magarsa hoort het geschetste profiel met een glimlach aan. ,,Als ik ergens mee zit, kan ik daar hier over praten. Dat is een fijne gedachte.’’

VERRIJKING Na de eerste kennismaking in maart 2018 overheerste bij beide partijen het goede gevoel. Sterker nog, de Nijboertjes hebben de hip geklede teenager uit Oost-Afrika inmiddels liefdevol tegen de borst gedrukt. ,,Hij is eigenlijk niet meer uit ons gezin weg te denken’’, bevestigt Annet die van een verrijking spreekt. Henk-Jan en de kinderen voelen dat ook zo. ,,Magarsa is een huisvriend geworden, toch Magarsa?’’
Diens antwoord onderstreept de onderlinge band. ,,Als ik hier kom voel ik me thuis. Het is gezellig en ik kan hier zijn wie ik ben.’’ Annet: ,,Toen ik hem eenmaal met de jongens op de bank zag stoeien, wist ik dat het goed zat.’’ En niet onbelangrijk: ,,Magarsa heeft humor. We lachen en dollen veel met elkaar.’’

Vanavond telt de eettafel in huize Nijboer niet vijf, maar zes borden.

Mijn Tweede Familie van Sovee
Voor veel jonge vluchtelingen die hier zonder hun ouders of familie opgroeien, is het lastig om in Nederland een zelfstandig bestaan op te bouwen. ,,Een tweede familie biedt daarbij waardevolle ondersteuning. Een gezin waar de jongere welkom is, zijn verhaal kwijt kan en hulp krijgt bij het regelen van praktische zaken", schrijft Sovee. ,,Maar ook een keer kan aanschuiven voor het avondeten en daarna gezellig samen tv kan kijken. Gewone, alledaagse familieaangelegenheden dragen bij aan ontspanning en een gevoel van geborgenheid. Zo kan een tweede familie het gemis van ouders een klein beetje wegnemen."

Mijn Tweede familie draagt bij aan kansen voor jonge vluchtelingen en brengt verbinding. Het project is mede mogelijk gemaakt door Pharos, Werkgroep Vluchtelingen & Educatie, Kansfonds en Indebuurt033.

door Marcel Koch