Lees voor

Enerverende dampartijen

12-01-2012 16:43
0 reacties

AMERSFOORT - Het zal je maar gebeuren: twee keer verliezen van eenzelfde tegenstander in nog geen week. Dat overkwam Kees de Jonge, die in Harry de Waard op de clubavond wederom zijn meerdere moest erkennen. Eerst was dit tijdens de openingsronde van het provinciaal damkampioenschap, waarbij zeer spannend flankspel ontstond. Maar nu kreeg de partij een geheel andere wending. Het werd een pure klassieker waarbij de stellingen in elkaar schoven en er gecompliceerd spel ontstond. Kees had daarbij het initiatief kunnen nemen, maar omdat hij een positiezet verkeerd inschatte, was het Harry die na een grote afruilmanoeuvre plots een schijf voor stond. Daarna was het niet moeilijk meer om de volle buit binnen te halen.
In zijn partij tegen Henk Smits dwong Cees Strooper door extreem doorgevoerd randspel zijn tegenstander tot bezetting van de centrumvelden. Dat is doorgaans niet de plek waar Henk zich 'senang' voelt. Dat bleek ook wel een beetje, want hij wist niet zo goed waar hij heen moest. Nadat Henk nog nauwelijks speelbare zetten had besloot hij een schijf te geven om weer lucht te krijgen. Dat luchtte zeker op. Maar die vermaledijde Strooper zocht opnieuw de randvelden op, dus moest Henk opnieuw de centrumvelden bezetten. Dat ging niet goed, want zijn schijvenverdeling was te ongelijk en was er onvoldoende dekking voor zijn meest aanvallend ingestelde schijf. Hij verloor nog een schijf waarna Cees de felicitaties kreeg.
Gert van Maanen en Piet Bottenheft deelden de punten. De partij kabbelde een beetje voort, beide spelers gingen een moeilijke stelling uit de weg. Toch wist Piet door meer ervaring en kennis een voordelige stelling op het bord te krijgen. In het eindspel kon Piet een dure dam nemen, maar durfde dit niet aan en bood remise aan. Een aanbod dat door Gerrit gretig werd geaccepteerd. Bij analyse bleek, dat het niet nodig bleek om de dam te nemen, maar door een andere (sterkere) voorzetting wellicht gewonnen stond.
Een weinig enerverende partij van Hans Mulder, zo schrijft hij zelf tegen Mark Klein Kranenbarg. Na een gelijkwaardige opening, liet Hans een drie om drie open staan, die Mark positioneel voordeel bracht. Het leek er op dat hij dit wel kon compenseren, maar dat viel tegen. Op het moment dat hans meende met een tijdelijk offer en een achterloop op twee schijven te kunnen ontsnappen, bleek een eenvoudige plakker, winnend te zijn voor Mark. Over en uit.
Gerrit de Bruijn zette Marcel Everloo in de hek, maar heeft nog wel twee schijven op de lange lijn. Beiden bouwden rustig op en ruilden wat af. Na zelfs een vijf om vijf te hebben genomen was de hekstelling verdwenen Met een vijf om vijf Ruilde Marcel zich tevens uit de hekstelling en positioneerde zich vervolgens op het centrum. Gerrit moest naar de rand en kwam daardoor in de verdrukking. Het gevolg was dat Marcel vele mooie velden te pakken had. Gerrit nam echter met een drie-om-zes een combinatie naar dam in de veronderstelling dat hij zijn verdediging op orde had. Dit was niet het geval en door de overmacht van schijven bereikte Marcel zeer snel de remise. Wellicht voor hem dat er nog meer in had gezeten, zo bleek achteraf bij analyse.

Cees Strooper - Henk Smits 2-0; Kees de Jonge - Harry de Waard 2-0; Mark Klein Kranenbarg - Hans Mulder 2-0; Piet Bottenheft - Gert van Maanen 1-1; Marcel Everloo - Gerrit de Bruijn 1-1.